Znalezionych wyników: 61

Popieram! Sophiel bierz jaki charakter ci się podoba, szczególnie że grasz pierwszy raz w BG2, a w grze jest dość sprzętu żeby wyekwipować każdą postać.

"Rozpruwacz Dusz" (dobrze pamiętam nazwę?) - ciekawy mieczyk nie dla dobrego. Sztylet Neba, tylko dla złego. Wyrównywacz nie ma żadnych restrykcji pod tym względem. Listę zawsze można stworzyć

Skoro ktoś odświeżył temat... o Gothic 1 już się wypowiadałem, natomiast Gothic 2 był pierwszą grą, której miałem dość po 10 minutach

Fala głupoty i sztampy zaserwowana na samiutkim początku nie pozwoliła sprawdzić czy dalej jest lepiej.

Moim zdaniem fabuła to tylko jeden ze składników. Kluczową cechą cRPG jest właśnie "roleplay", czyli w jakim stopniu gra daje możliwość i swobodę odgrywania roli. Fabuła ważne żeby nie była tylko pretekstem jak w niektórych grach, gdzie jest tak naciągana, że wywołuje tylko konsternację (NWN) lub przewidywalna (Morrowind). Dobrze jeśli historia jest wciągająca, potrafi zaskoczyć. Prowadzona w sensowny sposób zachęca do rolpleyowania, jak w dobrej książce chcesz się dowiedzieć, co będzie dalej.

Wiadomo jednak, że cRPG to gra komputerowa, co za tym idzie oprócz klimatu, fabuły itd. liczą się też aspekty techniczne... i nie tyle oprawa audiowizualna co system (walki, rozwoju postaci), dobre lub złe zbalansowanie, sterowanie, bugi...

Nie, nie chodzi o walkę dobra ze złem i brak oryginalności, a o debilizm questów i stałe wady, błędy, głupie rozwiązania nie poprawione w żadnej grze od lat. I nie mówię tu konkretnie o Drakensang, bo nie będę wystawiać oceny z perspektywy 10 minut patrzenia zza czyjegoś ramienia, ale o cRPG ogólnie Np. w której grze (może z wyjątkiem KoTOR) da się sensownie grać charakterem innym niż dobry? Miałem nadzieję, że w NWN2, początek nawet niezły, a potem dupa, znowu to samo. Natomiast w Drakensang to co widziałem, to klasyczne latanie po mieście przynieś to, podaj tamto, otwórz jakiś zawór pociągając za dźwignie w odpowiedniej kolejności... omg! Śmiem twierdzić, że RPG na kompa jest gatunkiem, który popadł w stagnację. Zmienia się tylko grafika. Smutne. Ale może to ja po prostu się wypalam, skoro nawet Arcanum zaczyna mnie dobijać?

Yaku.. ma to chociaż sensowną fabułę, questy, klimat? Bo po tym co widziałem ostatnio u kumpla, nie mam najmniejszej ochoty się za to brać. Wygląda jak odgrzewana jajecznica, ot kolejne "cRPG" wg. jednego wałkowanego od lat schematu.

Ja tam nie jestem szczególnym fanem boksu, ale Adamek dał dobry pokaz w ostatniej walce. Kiedyś nie lubiłem tego sportu, teraz nawet lubię obejrzeć jak jest coś konkretnego.

Grałem kiedyś w X-Wars www.x-wars.com , ale było zbyt czasożerne, więc skończyłem

Gra jest podobna do Ogame, ale dużo bardziej rozbudowana... Mozna samemu projektować statki z dostępnych elementów, upgradować istniejące, rozwijać technologie łączyć floty i wiele innych opcji. Dostępne jest kilka ras i frakcji, każda ma inne wady i zalety itd...

Naprawdę nikt więcej nie ogląda BSG? Moim zdaniem to genialny serial. Aktualnie leci 4 sezon, więc można by na bieżąco epizody obgadywać

Jeśli ktoś nie zna, a chce zobaczyć o co biega, polecam obejrzeć pilota (1x00), reszta odcinków stoi na podobnym poziomie, a nawet lepszym. Mimo relatywnie słabego (wg. mnie) 3 sezonu, to co się dzieje w 4-tym rekompensuje to w zupełności.

To ja od siebie dorzucę, że moje ostatnie podejście do BG2, a właściwie kilka ostatnich, wyglądało mnie więcej tak, jak opisał na początku Albatros. Z tą różnicą, że już dawno uznałem przegięte postaci za nieklimatyczne, więc przynajmniej tę godzinę losowania oszczędzam

Trochę lepiej jest z Arcanum, w którą ostatnio pykam z racji nieco większej ilości wolnego czasu. I myślę, że ta gra wypada jednak trochę lepiej pod względem kilku(nasto)krotnego przechodzenia, większe zróżnicowanie rozgrywki w zależności od postaci. Co nie znaczy, że dobrnę choćby do połowy ;]

Tak w ogóle, skoro już jesteśmy przy porównaniu stare vs nowe, właśnie Arcanum określiłbym jak "ostatnie wielkie cRPG", widać przy tym jak skończyła Troika wydając gry jak na owe czasy już niszowe. Od tamtej pory wszystko było już robione według nowego schematu, nawet te ambitniejsze gry typu Wiedźmin. Po co skazywać produkt na komercyjną klęskę?

Poradnik spoksss, biorąc pod uwagę jak wymęczona jest już tematyka BG/BG2, wyszukiwanie luk w mechanice nie jest już grzechem śmiertelnym :twisted:

Akurat złodziei w BG2 nie brakuje... jest Yoshimo i Jan. Jeśli ktoś potrzebuje thiefa tylko ze względu na zamki i pułapki, nawet Imoen wystarczy. Moim zdaniem brakuje w tej grze dobrych magów. Magiem jednoklasowym jest tylko Edwin, który ma zły charakter, z tego powodu nie każdy chce go mieć w teamie. Pozostali to nienajlepsze pod wzgledem atrybutów mieszanki maga ze złodziejem lub kapłanem.

Niezależnie od tego, ostatnio najbardziej podobają mi sie profesje łotrzyka (w ogólnym znaczeniu) i maga właśnie. Wynika to być może z tendencji do kombinowania ;] Zaznaczam więc te dwie opcje. Wieloklasowców jakoś nie lubię.

W Gothicu podobała mi się piewsza połowa. 1 rozdział to łażenie po całej wyspie i można było nieźle pokombinować, robić questy dla różnych obozów. 2-3 rozdziały liniowe ale przynajmniej coś się dzieje. Potem nuda do końca gry. Skończyłem ją bardziej na siłę niż z przyjemnością. Finałowa walka to śmiech na sali. No i ta liniowość. Chyba nie grałem w bardziej liniowe cRPG. Dlaczego muszę zdradzać Stary Obóz? A nie mógłbym po prostu robić incognito i donosić "czerwonym" na bieżąco? Mogli dać choćby pozorny wybór.

Nie zgadzam się co do systemu walki, jest oryginalny i daje much fun, ale jest parę zgrzytów np. kiepsko sprawdza sie gdy przychodzi walczyć z więcej niż 2 wrogami naraz, można się wtedy zdrowo poirytować. Tak samo kiedy przeciwnicy używają czarów (ogień). No i trochę traci jak już podpakujemy postać.

Klimat. Interakcja z rzeczywistością. Na początku jesteś nikim, to widać i czuć. Parę świetnych rozwiązań - strażnicy wrzeszczą jak włazisz tam gdzie nie wolno (nie rzucają się od razu), można komuś spuścić łomot bez zabijania. Tego wcześniej nie było.

Ostatni minus: główny bohater gada jak robot, beznamiętnie i ogólnie do bani.