Znalezionych wyników: 1058

Fenris? Nie wiem, w drużynie uchodził u mnie za czołga, a grałam na najwyższym poziomie, ale w pełną wersję. Kiedy dostaje możliwość używania swoich specjalnych umiejętności sieje niezły postrach i jedynym jego mankamentem jest diabelnie niska wytrzymałość, mimo iż ładowałam w nie trochę punktów, by mógł z umiejkami szaleć.

I o ile w walce z drużyną sprawował się świetnie, o tyle w walce przeciwko niemu zdechł w 1 rundzie

Łotrzyk zmiótł go z powierzchni ziemi.

Chodziło mi przede wszystkim o specjalizacje takiego woja i jakże się te krzaki przedstawiają z użytecznością.

Mówisz o smoku w kościanym szybie? Fakt, młócka szła równo i gad szybko by zdechł, gdyby nie rzeczone przerwy.

W DA2 opyla się grać jedynie na najwyższym poziomie + z utrudniaczami, które już wyszły. Mimo to trzeba czekać na lepsze. A że nie ma finiszerów - no cóż, każdy woli co innego. Walka w DA: O mi się podobała, początkowo w DA2 również, ale...

Jedynym drzewkiem, które nie jest przegięte należy do Andersa - ten jego speszyl krzak w ogóle się nie przydaje.

Btw Aurel - grałeś wojem, bo nie wiem jak to coś wygląda w ogóle i jakoś nie mam ochoty sprawdzać.

Panowie, post nr 1. Będzie ich więcej. Wszystkie znalezione na dA, odpowiednio pomniejszone.

Żeby się potrudzić można nie brać czarów związanych z zimnem. Ogólnie walnęłam teraz 1 specjalizację na Maga Mocy i te 125% do obrażeń daje sporo (ot, zimno). Nuda.

Przynajmniej łotra niby się trudniej prowadzi. Niby. Łotrzyk był najsilniejszą klasą w DA:O i tego się trzymam, natomiast w dwójce wszystkim się młóci jak leci, więc poziom wyrównany. Co nie zmienia faktu, że umiejki niektóre z koziego tyłka wzięte. Nawet nie ma sensu brania w większości umiejek wszystkich z danego drzewka. W ogóle wtf z tymi krzakami, zero finezji w wyborze

Ale rad w stosunku do łotra (wojem nie grałam jeszcze):

1) Broń dystansowa albo dwa miecze - chociaż można to i to brać, ale to już jak kto woli - czytać tylko opisy, nie wszystkie umiejki się opłacają. Zwłaszcza, że Varric swoją Bianką robi niezłe zamieszanie.
2) Specjalizacja - branie szampierza to pomyłka. Ogólnie wysoce nieprzydatna specjalizacja, dobry wybór to zabójca, a druga podklasa to cień, chociaż można zrobić wersję odwrotną. Kto jednak Znaku Śmierci nie doceni?
3) Koniecznie kamuflaż i to, co będzie przydatne przy ciosie w plecy - więc takie pięknie niebieskie drzewko można brać niemalże w ciemno, jak również krzak łajdaka się przydaje. Sabotaż już niekoniecznie, opyla się inwestycja chyba tylko w ulepszenie do buteleczki.
4) Kamuflaż, cios w plecy - to broń łotrzyka z której należy korzystać. Łotrzyk to nie woj, ale jak pierdyknie krytyka to się może chować

Chowajcie łotrzyka dobrego na walkę z Arishokiem. Bo inaczej to jak Aurel stwierdził, pełen freestyle. I można to chyba powiedzieć do każdej klasy postaci

W przeciwieństwie do DA:O tutaj zagrałam również magiem, który dobrze prowadzony Arishoka rozwala stosunkowo szybko. Dla tych, którzy systemu nie ogarniają (a są tacy, bo ich spotkałam na swojej drodze życia

) mam zlepek kilku rad.

1) Inwestować w magię na początku 2 pkt, w siłę woli 1, później już można wszystko ładować w magię z prostej przyczyny - w grze spotkamy dużo śmiecia, które podnosi zasób many.
2) Ze specjalizacji warto wziąć tylko tą od leczenia, nawet magia krwi wypada blado. Oczywiście bierzemy dwie, ale rozwinąć warto drzewko właśnie tej specjalizacji.
3) Co do zaklęć - magia żywiołów - czego nie? Obszarówki przydają się na słabych oponentów, a zaklęcia związane z zimnem działają nawet na bossów (Arishok się kłania). Magia tajemna - również, a konkretniej to warto dążyć do jednego czaru (ten z labiryntem czy klatką - za cholerę nie pamiętam tego czaru, mimo że często go użytkowałam

), jak coś zostanie - w magię pierwotną - pancerzyk dodatkowy dzięki temu się zda.
4) Kostury bierzemy głównie patrząc na to, jakie obrażenia zadaje. Dla przykładu moja Hawke, która była specjalistką w magii żywiołów większe obrażenia zadawała kosturem co walił zimnem albo ogniem.
5) W przypadku maga NIE PATRZYĆ się na system gwiazdek. O ile dla łotra czy wojownika to raczej przechodzi, w przypadku maga jest to nieadekwatne do pożyteczności danego sprzętu. Warto brać sprzęcior co dodaje odporności plus regeneracja many i podwyższające jej zasób.

Ogółem maga miło się prowadzi i spieprzyć się go nie da moim zdaniem

DA:O to dla mnie nie przeciętna gra, a dobra. Co do systemu dzień-noc muszę się zgodzić, w ogóle nie spełniło to swojej roli.

Nie zgodzę się co do NPC. Aveline, Fenris, Izabela czy nawet Anders - każdy miał swoją osobowość, nie każdy musi się z tobą zgodzić. Miałkim mogę nazwać jedynie Sebastiana, ale on to już z DLC. Przecież mogą cię nawet zdradzić, jeżeli nie mają do ciebie zaufania w pełni.

Co do gejozy/lesbijskich związków - nic nie poradzisz, taki już jest trend i tak zostanie. Jak nie pasuje, to można przecież nie próbować związku jako chłop z chłopem.

Udało mi się przejść grę, więc postanowiłam powiedzieć o niej parę słów. Niezbyt wyczekiwałam DA2, skupiając się raczej na Wiedźminie 2, ale skoro wyszła, to miło było pograć w kontynuację DA: O!

Pierwsze, co mi się w grze spodobało to sposób narracji. Początkowo Varric opowiada o tym, jak Hawke rozpierniczył/a wszystko w drobny mak bez większych kłopotów, po czym przedstawia prawdziwą wersję. Taki smaczek, a cieszy.

Radość moja nie znała granic, gdy nie było polskiego dubbingu do gry. Kwestie mówione przez postacie - głosy są dopasowane idealnie, przynajmniej dla mnie. Nie dopatrzyłam się błędów z polonizacji, głos damskiej Hawke przypadł mi do gustu.

Postacie - jest ich mało, ale w końcu mają jakąś osobowość. To są twoi przyjaciele/rywale, a nie chodzące za tobą kukły. Mają swoje zdanie, a rozmowy między towarzyszami nie raz mnie rozbawiły. Boli nieco zmiana Andersa, mimo to ma to swoje uzasadnienie w postaci Justyniana. Przy okazji napomknę o romansach i systemie prowadzenia rozmów. Szkoda, że nie możemy pogadać o tyłku Maryny w czasie gry, tylko czekamy aż dana postać ma coś do powiedzenia, co nie zmienia faktu, że obecny system mi spasował. Szkoda jednak tej wolności w gadce z jedynki. Romanse są w porządku - możliwość prowadzenia romansidła bazującego na przyjaźni czy rywalizacji mi pasuje. Kupiłam to, owszem.

Poczułam klimat Mass Effecta w rozmowach. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie ikonki, które zabierają mi frajdę z zabawy. Mam wrażenie, iż wybór ogranicza się do emocji - spokoju, złośliwości czy agresji. Uproszczenie maksymalne, a nie o to w tym wszystkim chyba chodzi.

Co do samej postaci - Hawke kupiłam w stu procentach. Cieszy mnie, że zrezygnowano z kreowania kolejnego Szarego Strażnika, który ma ratować świat. Zajmujemy się przede wszystkim sobą, swoją rodziną, skupiamy się na postaci. Zapachniało nawet swojskim Wiedźminem. Nie ma ratowania świata. Ratujemy swój tyłek i myślimy jak się wzbogacić.

Questy - no cóż, tutaj zaczyna się problem. O ile główny wątek jest nawet ciekawy, chociaż nieco przewidywalny, a zadania towarzyszy jednak były interesujące, o tyle questy poboczne, które maleją z kolejnymi aktami rozczarowują. Przynieś, zanieś, pozamiataj, zarżnij kogoś - do tego się ograniczają.

Lokacje - miasto, w którym przyjdzie nam spędzić sporo czasu wygląda schludnie, całkiem ładnie, mimo to wydaje się puste. Postacie sobie stoją, czekają aż do nich zagadamy. Nic szczególnego. Co do innych lokacji - jaskinie, kanały, magazyny - powtarzają się na potęgę i po pewnym czasie szlag człowieka trafia...

System walki spodobał mi się, leje się krew. Po kilku godzinach rozgrywki jednakże zaczyna to wszystko nużyć. Jednym się spodobać może, innym nie. A co do umiejętności - już nie mamy przepakowanego łotrzyka, trzeba się trochę bardziej nagłowić, jak rozwinąć łotra czy woja, ale prawdę powiedziawszy gra nie jest za trudna. Moja postać spotkała poważny problem dopiero przy walce z Arishokiem. Klęłam jak szewc, ale dało radę. Problemów z walką można wyliczyć na palcach u jednej ręki.

Grafika - cudów nie ma. W porównaniu do Wiedźmina 2 wygląda raczej ubogo. Duże mieczyki, zupełnie nieproporcjonalne, lewitujące gdzieś na plecach, często też wżynające się w tyłek biegnącej postaci. Mogło być lepiej - stanowczo lepiej. Bugi wcale nie polepszają sytuacji. Postacie czasami znikają w czasoprzestrzeni, by nagle się pojawić, nie wiadomo skąd.

Słowem: mocna 7, może nawet 7+ (za ugłosowienie Fenrisa), ale grę wydano za szybko i na odwal się, a przynajmniej takie mam wrażenie. Zagrać warto, to muszę przyznać i gra wciąga mimo wnerwiających baboli.

Wrzucam portrety dla kobitek, obecne w moim pliku portraits

Chłopów nie przewiduję, chociaż mam kolekcję, ale zmniejszać mi się nie chce, bo i tak nimi nie gram. Samcami znaczy się.

Enjoy. 36 portretów o rozmiarze L, pozostaje wam jedynie zmiana na mniejszy. Format PNG - bo i taki stosuje imageshack

Enjoy.

Taka mała zasada dwuklasowania na przyszłość: zwykle dual na 13 bądź 16 poziomie. Druid jednak leci do wersji pierwszej właśnie ze względu na różnicę w ilości doświadczenia jakiej potrzebujesz na skok w kolejny poziom. 16 odnosi się raczej do wojowników bądź zawadiaki.

Miłego zarządzania twierdzą Nalii

Ma czystą wersję, w modowanie się nie bawi

Spoko, dałam mu kilka rad + te tutaj, może mu się uda.

Szkoda XP, którego możesz zainwestować w woja, nie opłaca się druid na 14 poziomie. Pamiętaj o maksymalnej ilości doświadczenia, jakie w oryginalnej wersji (bez modów) można zdobyć. Dualowanie na 16 poziomie u druida nie ma raczej sensu, naprawdę.

Twierdzę u dwuklasowca dostaje się według drugiej klasy. U wieloklasowca bierze się również tę drugą klasę - woj/mag dostaje twierdzę maga etc.

Jeżeli tak bardzo chcesz, chociaż nie polecam (bo to cziterstwo) możesz sobie wrzucić moda, który daje ci możliwość posiadania wszystkich twierdz.

Kumpel ma problem z BG2. Już piszę o co biega: po filmikach, gdy ma mu się pojawić wybór czy chce w Cieniaka czy w Troniaka jest piękne czarne tło. Nic nie ma, tylko łapka mu śmiga.

Ma Windowsa 7 a jego karta graficzna to Nvidia 310 M 1 GB CUDA. System 64 bitowy, ale akurat to nie ma nic do powiedzenia w tej materii

Ogólnie radziłam mu, by przerzut zrobił na OpenGL, ale jakby to nie pomogło, to proszę o radę, słowo demiurga czy cokolwiek.

O wersję gry ci chodzi? Polecam zainstalować najnowszego patcha, wtedy nie ma problemów. Jeżeli masz sagę, to nie musisz, wszystko śmiga.

A wersja językowa jajco ma do powiedzenia.

Hrrrr hrrrr

Ciężko by było ją obejść, skoro dane mody dodają lokacje, których w standardowej mapce jednak nie znajdziesz.